تاثیر آموزش مهارت های زندگی در کاهش اضطراب دانش آموزان در شرایط جنگی

اضطراب ناشی از اخبار و شرایط جنگی، تهدیدی جدی برای سلامت روان دانش آموزان به شمار می رود و می تواند عملکرد تحصیلی و اجتماعی آنان را مختل کند. پژوهش حاضر با هدف کاهش اضطراب دانش آموز پایه سوم ابتدایی (سبحان علائی) در دبستان شهید جبار خجسته گنبد کاووس و از طریق آموزش مهارت های زندگی صورت گرفت. این اقدام پژوهی به روش کیفی-کمی و بر مبنای الگوی تشخیص، برنامه ریزی، اقدام، مشاهده و بازاندیشی انجام شد. جامعه آماری، دانش آموزان کلاس سوم (۲۴ نفر) با تمرکز ویژه بر سبحان بود. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه اضطراب اسپنس (نسخه کودک و والد)، چک لیست مشاهده، مصاحبه نیمه ساختاریافته و نقاشی کودک بود. تحلیل شواهد مرحله اول نشان داد سبحان در خرده مقیاس های اضطراب فراگیر، اضطراب جدایی و ترس از آسیب جسمی نمرات بالایی کسب کرده است. راهکار منتخب، اجرای ۱۰ جلسه آموزش مهارت های زندگی (خودآگاهی هیجانی، مقابله با استرس، حل مسئله، و تن آرامی) به صورت کلاسی و همراه با جلسات مشاوره فردی بود. نتایج شواهد مرحله دوم و مقایسه نمرات پیش آزمون و پس آزمون حاکی از کاهش معنادار اضطراب سبحان (از ۶۹ به ۳۸) و بهبود شاخص های رفتاری مانند کاهش ناخن جویدن، افزایش مشارکت کلاسی و بهبود خواب بود. اعتبار یافته ها با روش های چندسویه سازی تایید شد. این اقدام پژوهی نشان می دهد که گنجاندن برنامه نظام مند مهارت های زندگی در دوره ابتدایی، راهبردی موثر برای کاهش اضطراب کودکان در معرض تنش های ناشی از جنگ است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، اضطراب ، شرایط جنگی ، اقدام پژوهی ، دانش آموز ابتدایی