چگونگی تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان پایه اول از طریق بازی های گروهی ساده

این پژوهش کیفی با هدف بررسی چگونگی تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان پایه اول ابتدایی از طریق بازی های گروهی ساده انجام شد. شرکت کنندگان شامل ۱۵ دانش آموز کم رو (۸ دختر و ۷ پسر) از دو کلاس پایه اول در یک مدرسه دولتی متوسط شهر بودند. روش شناسی توصیفی-مشارکتی با ابزارهای ساده مانند یادداشت های مشاهده ای روزانه، مصاحبه های شفاهی کوتاه (۳-۵ دقیقه ای) با سوالاتی آسان مثل "بازی امروز چه حسی بهت داد؟"، دفترچه نقاشی کودکان و گفتگوهای غیررسمی با والدین به کار رفت. مداخله طی ۸ جلسه ۱۵ دقیقه ای (دو بار در هفته) شامل بازی هایی مانند دایره تعریف ویژگی های مثبت (هر کودک یک نقطه قوت خود را می گوید)، زنجیره انسانی (دست در دست عبور از موانع خیالی) و داستان گویی چرخشی (ادامه جمعی داستان) بود که بدون وسیله خاص و در زنگ تفریح اجرا شد. تحلیل محتوای دستی استقرایی داده ها را به چهار مضمون اصلی تبدیل کرد: افزایش جرات ابراز وجود (از خجالت اولیه به اعلام بلند ویژگی ها در ۱۳ کودک)، لذت همکاری گروهی (شعارهای تیمی و کاهش ۷۰ درصدی دعواها)، رشد حس موفقیت شخصی (تغییر نقاشی ها از تنهایی به گروه های شاد در ۱۴ کودک) و تغییرات پایدار کلاسی (افزایش دست بلند کردن از ۲ به ۷ بار و کاهش اضطراب صبحگاهی). یافته ها نشان داد این بازی ها با ایجاد تجربیات پیروزی کوچک و حمایت همسالانه، اعتماد به نفس را به طور طبیعی و پایدار (تا دو هفته پس از مداخله) افزایش می دهند، بدون اختلال در برنامه درسی. این رویکرد ساده، رایگان و قابل اجرا توسط هر معلم ابتدایی است و با نظریه خودکارآمدی بندورا و دیدگاه های پیاژه همخوانی دارد. پیشنهاد می شود معلمان این بازی ها را روزانه ادغام کنند و پژوهش های آینده اثرات تحصیلی بلندمدت را بررسی نمایند. این مطالعه خلا پژوهش های میدانی بومی بر بازی های فوق ساده را پر می کند و راهنمایی عملی برای کلاس های پرجمعیت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، بازی های گروهی ، دانش آموزان پایه اول