نقش ادبیات فارسی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان

تفکر انتقادی یکی از اساسی ترین مهارت های شناختی در نظام های آموزشی معاصر است که نقش مهمی در تربیت شهروندانی آگاه، تحلیل گر و مسئولیت پذیر ایفا می کند. ادبیات فارسی، به عنوان یکی از بنیادی ترین دروس نظام آموزشی ایران، ظرفیت های گسترده ای برای تقویت این نوع تفکر دارد. متون ادبی فارسی، اعم از شعر، نثر، داستان و حکایات، با برخورداری از لایه های معنایی، ابهام، چندصدایی و مفاهیم فلسفی و اخلاقی، زمینه ای مناسب برای تحلیل، تفسیر، قضاوت و ارزیابی فراهم می آورند. هدف این پژوهش، بررسی نقش ادبیات فارسی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان و تبیین کارکردهای آموزشی آن است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل منابع معتبر داخلی است. یافته ها نشان می دهد که آموزش هدفمند ادبیات فارسی، در صورت استفاده از روش های فعال تدریس، می تواند به طور معناداری موجب تقویت مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، تفکر انتقادی ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان ، برنامه درسی