بازاندیشی در کارکردهای علوم تربیتی در آموزش ابتدایی: تبیین نظری الگوی مدرسه کارآمد در عصر تحولات آموزشی

دوره آموزش ابتدایی به عنوان بنیان گذار مسیر تحصیلی و تربیتی افراد، نقشی تعیین کننده در شکل گیری هویت شناختی، اخلاقی و اجتماعی نسل آینده دارد. در سال های اخیر، تحولات فرهنگی، فناوری و اجتماعی، ضرورت بازاندیشی در کارکردهای علوم تربیتی در این دوره را بیش از پیش آشکار ساخته است. مقاله حاضر با رویکردی نظری–تحلیلی و با اتکا به مطالعات جدید حوزه تعلیم و تربیت، در پی تبیین چارچوبی مفهومی برای ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی از رهگذر بازتعریف نقش علوم تربیتی است. در این پژوهش، ابتدا قلمرو و کارکردهای علوم تربیتی در سیاست گذاری، برنامه ریزی درسی و هدایت فرآیند یاددهی–یادگیری مورد بررسی قرار گرفته و سپس دلالت های نظریه های یادگیری برای طراحی مدرسه کارآمد در عصر تحولات آموزشی تحلیل شده است. یافته های مفهومی پژوهش نشان می دهد که مدرسه ابتدایی کارآمد نیازمند رویکردی یکپارچه است که در آن برنامه درسی، روش های تدریس، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی، مدیریت کلاس و تربیت اجتماعی در چارچوبی هماهنگ و مبتنی بر شواهد علمی بازطراحی شوند. همچنین توسعه حرفه ای مستمر معلمان و حرکت به سوی ارزشیابی تکوینی و یادگیری محور از ارکان اساسی این تحول به شمار می رود. در نهایت، مقاله با ارائه الگویی نظری برای ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی، بر ضرورت هم سویی علوم تربیتی با نیازهای معاصر جامعه و تحولات نظام آموزشی تاکید می کند و پیشنهادهایی سیاستی و پژوهشی برای تقویت کارآمدی مدارس ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

علوم تربیتی ، آموزش ابتدایی ، کیفیت آموزشی ، برنامه درسی ، مدرسه کارآمد ، توسعه حرفه ای معلمان