بررسی تاثیر روش تدریس آموزگار و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین روش های تدریس آموزگار و میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مقطع ابتدایی انجام شده است. روش تدریس به عنوان یکی از عناصر اصلی فرآیند آموزشی، نقش بسزایی در یادگیری عمیق و پایدار دارد. در این مطالعه، روش های سنتی (سخنرانی و حفظی) با روش های نوین (فعال، تعاملی و مشارکتی) مقایسه شده اند. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان و آموزگاران مدارس ابتدایی منطقه مورد مطالعه است. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس فعال، تعاملی و دانشجو-محور، تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه، یادگیری مفهومی و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، نقش هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار کمکی در شخصی سازی آموزش مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، روش های فعال ، هوش مصنوعی ، آموزگار.