بررسی رابطه اعتیاد به گوشی هوشمند و فرسودگی تحصیلی با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان پایه ششم شهرستان مرودشت

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اعتیاد به گوشی هوشمند و فرسودگی تحصیلی با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان پایه ششم شهرستان مرودشت بوده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم شهرستان مرودشت بود که تعداد آنها ۱۴۲۶ نفر بوده است. نمونه آماری با شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۲۰۰ نفر انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی سالما آرو و نا آتانن (۲۰۰۵)، پرسشنامه وابستگی به موبایل کوهی (۲۰۰۹) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (۱۹۹۹) بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزار Amos مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اعتیاد به گوشی هوشمند بر مولفه های خودکارآمدی تحصیلی استعداد، کوشش و زمینه دارای اثر مستقیم و منفی دارد. مولفه استعداد، کوشش و زمینه خودکارآمدی تحصیلی بر فرسودگی تحصیلی دارای اثر مستقیم و منفی می باشد و اعتیاد به گوشی هوشمند از طریق واسطه گری مولفه های خودکارآمدی تحصیلی (استعداد، کوشش و زمینه) بر فرسودگی تحصیلی دارای اثر غیر مستقیم می باشد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به گوشی هوشمند ، فرسودگی تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی