تجربه زیسته معلمان از انزوای اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی در آموزش مجازی (مورد مطالعه: معلمان ابتدایی شهرری)

این پژوهش از نظر هدف در زمره پژوهش های کاربردی و از نظر روش پدیدارشناسی بود. جامعه آماری در زمان انجام پژوهش، در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ شامل معلمان دوره اول ابتدایی شهرری به تعداد ۱۵۰۰ نفر بود. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته از روش کدگذاری باز محوری و انتخابی جمع آوری شد. تحلیل عمیق دیدگاه های معلمان موجب شناسایی و دسته بندی مولفه کیفیت تحصیلی انزوای اجتماعی شامل استفاده از روش های تدریس فعال فراگیرمحور، ارائه تکالیف متنوع و خلاقانه، اهمیت قائل شدن برای تعاملات دوستانه با فراگیران، به دست آوردن قدرت یا احساس کنترل دانش آموزان با موقعیت بالا، ارتباط منظم و مستمر، تبادل تجارب آموزشی، ایجاد مهارت و افزایش صمیمیت، تبعیت از قوانین استقلال در تصمیم گیری های آموزشی، ارائه مشورت و همفکری در امور مختلف؛ مولفه تنهایی اجتماعی انزوای اجتماعی شامل استفاده طولانی مدت از گوشی همراه، غفلت زدگی در آموزش، ریزش تحصیلی، کم شدن رقابت سالم در بین دانش آموزان، توانایی ایجاد فعالیت های گروهی، ضعیف شدن نظام تشویقی و انگیزشی معلمان، ضعیف شدن فعالیت های گروهی و تیمی، وابستگی دانش آموزان به فضای مجازی و آسیب پذیری؛ و مولفه تنهایی عاطفی انزوای اجتماعی شامل ایجاد انگیزه، علاقه و عزت نفس در یادگیرنده، توانایی مدیریت فعالیت های گروهی حین تدریس، درگیری شناختی دانش آموزان، پشتیبانی فعالیت های شناختی دانش آموز، توسعه ی مفاهیم خود در دانش آموز و تعاملات مبتنی بر کلامی شناسایی گردید.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، معلمان ، انزوای اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی ، آموزش مجازی