طراحی الگوی پذیرش فناوری مبتنی بر آموزه های نهج البلاغه

هدف از این پژوهش طراحی یک الگوی مفهومی بومی برای پذیرش فناوری با تکیه بر آموزه های اسلامی منبعث از نهج البلاغه است تا خلا نظری موجود در مدلهای رایج پذیرش فناوری را در زمینه های ارزش محور پر کرده و جنبه های اخلاقی و هنجاری موثر بر پذیرش را برجسته نماید. روش پژوهش، حاضر کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای متن نهج البلاغه است که طی آن معیارهای اصلی و فرعی مرتبط با پذیرش فناوری استخراج و دسته بندی شدند. یافته های پژوهش پنج معیار اصلی را نشان می دهد: زمان شناسی و تغییر پذیری، عقلانیت و تفکر، علم و یادگیری، تجربه گرایی و نوآوری و اخلاق و هدفمندی. هر معیار شامل زیرمعیارهایی است که با شواهد متنی از نهج البلاغه پشتیبانی و ارتباط آن با مفاهیم مدرن پذیرش فناوری تبیین شده است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که آموزه های نهج البلاغه می تواند چارچوبی جامع و انسان محور برای پذیرش فناوری ارائه دهد که افزون بر توجه به عوامل شناختی و کارکردی بر ابعاد اخلاقی، عدالت، اجتماعی، مسئولیت پذیری و یادگیری مستمر تاکید دارد. این الگو می تواند مبنایی برای توسعه مدل های تجربی در جوامع اسلامی و راهنمایی برای سیاست گذاران در طراحی و اجرای مسئولانه ی فناوری باشد.

کلیدواژه ها:

پذیرش ، فناوری ، نهج البلاغه ، الگوی ، مفهومی ، اخلاق ، فناوری ، بومی سازی