حکمرانی زیست بومهای کارآفرینی شهری با تاکید بر آموزه های نهج البلاغه در مسیر ایران آینده

زیست بوم های کارآفرینی شهری به عنوان یکی از پیشران های اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی شهرها، نیازمند الگوهای حکمرانی کارآمد، عادلانه و اخلاق محور هستند. در ایران، سیاست های کارآفرینی شهری غالبا با چالش هایی نظیر تمرکزگرایی، نابرابری فضایی، ضعف مشارکت ذینفعان و فقدان پاسخگویی نهادی مواجه اند؛ مسائلی که تحقق توسعه متوازن و آینده نگر را با مانع روبه رو می سازد. پژوهش حاضر با هدف تبیین چارچوبی بومی برای حکمرانی زیست بوم های کارآفرینی شهری، به بازخوانی آموزه های نهج البلاغه در پیوند با الزامات حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی جهت دار آموزه های منتخب نهج البلاغه در ترکیب با تحلیل سیاستی هنجاری و آینده نگر است. یافته ها نشان می دهد که اصول حکمرانی علوی به ویژه عدالت، مسئولیت پذیری، مشارکت معنادار و توانمندسازی ظرفیت آن را دارند که به عنوان مبانی نهادی هدایت کننده زیست بوم های کارآفرینی شهری عمل کنند. نتایج تحلیل حاکی از آن است که نهادینه سازی این اصول می تواند به کاهش نابرابری های فضایی، افزایش اعتماد نهادی و ارتقای کارآمدی تعاملات میان دولت، بخش خصوصی و جامعه محلی منجر شود. در پایان، پژوهش با ارائه مجموعه ای از پیشنهادات سیاستی مرحله بندی شده در افق های کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت الگویی کاربردی برای بازطراحی حکمرانی زیست بوم های کارآفرینی شهری در ایران ارائه می کند؛ الگویی که تحقق توسعه اقتصادی را در پیوندی معنادار با عدالت اجتماعی و اخلاق حکمرانی به عنوان الزامات ایران آینده دنبال می کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شهری ، زیست بوم ، کارآفرینی ، نهج البلاغه ، حکمرانی عمومی و خصوصی ، ایران آینده