بازتاب اخلاق علوی در سیاستهای عدالت فضایی شهری راه حلهایی برای شهرهای ایران

نابرابری های فضایی در شهرهای ایران به عنوان یکی از پیامدهای اصلی ناکارآمدی حکمرانی شهری، ضرورت بازاندیشی در مبانی اخلاقی و سیاستی برنامه ریزی شهری را برجسته ساخته است. در این میان اخلاق علوی با تاکید بر عدالت، امانت داری، پاسخگویی و حمایت از اقشار محروم ظرفیت مهمی برای بازتعریف سیاست های عدالت فضایی در چارچوب حکمرانی شهری دارد. هدف این پژوهش تحلیل قابلیت های اخلاق علوی در جهت نهادینه سازی عدالت فضایی و ارائه راه حل های سیاستی کاربردی برای شهرهای ایران است. پژوهش حاضر با رویکرد آینده پژوهانه تحلیلی و با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و تحلیل سیاستی هنجاری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که فاصله میان ارزش های اخلاقی و فرآیندهای تصمیم سازی شهری عامل اصلی تداوم نابرابری های فضایی است و بدون تبدیل اصول اخلاقی به قواعد الزام آور نهادی، تحقق عدالت فضایی ممکن نخواهد بود. بر این اساس راه حل های سیاستی پژوهش در سه سطح کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت طراحی شده اند که به ترتیب بر اصلاح رویه های اداری، بازطراحی فرآیندهای حکمرانی و تحول الگوی مدیریت شهری تاکید دارند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری نظام مند از اخلاق علوی می تواند به عنوان یک چارچوب بومی هنجاری شکاف میان سیاست و اجرا را کاهش داده و مسیر تحقق عدالت فضایی در شهرهای ایران را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شهری ، عدالت فضایی ، اخلاق علوی ، سیاست گذاری شهری ، نهادینه سازی عدالت