بررسی حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده با عنوان انسان در تراز نهج البلاغه

حکمرانی در ایران فردا نیازمند الگویی است که هم پاسخگوی چالش های پیچیده جامعه مدرن باشد و هم ریشه در ارزش های دینی و فرهنگی این سرزمین داشته باشد. مقاله حاضر با عنوان «انسان در تراز نهج البلاغه؛ چارچوبی برای حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده» در پی کشف و استخراج اصولی از نهج البلاغه به عنوان گوهری از میراث حکمت اسلامی - شیعی است که می تواند نقشه راهی برای تنظیم رابطه حکومت، بخش عمومی، بازار، بخش خصوصی و جامعه (مردم) در افق آینده ایران ترسیم کند. با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و با استناد به متون معتبر داخلی و خارجی استدلال می شود که محور قرار گرفتن انسان تراز نهج البلاغه - انسانی، عادل، مسئول، عاقل و امانتدار - می تواند معیاری برای نقد و ارزیابی هر دو مدل حکمرانی عمومی و خصوصی باشد. این مقاله نشان می دهد که از منظر نهج البلاغه حکمرانی مطلوب نه دولتی صرفا مداخله گر و نه بازاری کاملا آزاد بلکه حکمرانی حکمت محور و مسئولیت پذیر است که در آن بخش عمومی بر اساس عدالت، شاید ته سالاری و خدمتگزاری اداره می شود و بخش خصوصی در چارچوب اخلاق، اقتصادی، رعایت انصاف و پرهیز از احتکار و استثمار به فعالیت می پردازد. در نهایت این الگو می تواند به همگرایی بین کارایی اقتصادی، عدالت اجتماعی و تعالی اخلاقی در مسیر پیشرفت ایران بیانجامد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، نهج البلاغه ، بخش عمومی ، بخش خصوصی ، انسان ، اقتصادی ، اخلاق ، حکمرانی ، عدالت ، ایران آینده