نقش اینرسی سازمانی در حکمرانی اخلاقی

مطالعه حاضر با هدف نقش اینرسی سازمانی در حکمرانی اخلاقی انجام شد زیرا سازمان ها اغلب با چالش هایی مانند مقاومت در برابر تغییر بوروکراسی ساختاری مواجه هستند که منجر به کاهش چابکی و عملکرد می شود؛ این مسئله به ویژه در کشورهای در حال توسعه برجسته است و پژوهش های پیشین عمدتا بر جنبه های نظری تمرکز داشته اند، در حالی که نیاز به مدل های بومی و کاربردی برای کاهش اینرسی و تقویت حکمرانی اخلاقی احساس می شود. اهداف اصلی مطالعه حاضر نقش اینرسی سازمانی در حکمرانی اخلاقی بود با رشد پژوهش های مختلف در زمینه اینرسی سازمان و حکمرانی اخلاقی در این حوزه انجام پژوهش هایی که عصاره پژوهش های انجام شده در یک موضوع خاص را به صورت نظام دار قرار می دهد. حکمرانی اخلاقی در اینرسی سازمانی بر پایه عدالت، تقوا و رعایت حقوق مردم استوار است و حاکم را خدمت گزاری دلسوز و مسئول در برابر خدا و خلق می داند. این شیوه، حکمرانی، امانت داری، مشورت و اولویت دادن به مصالح عمومی بر منافع شخصی را سرلوحه کار خود قرار می دهد. حکمرانی در هر جامعه با نظام ارزش های آن جامعه پیوندی ناگسستنی دارد. یکی از اهداف اصلی مطالعه حاضر نقش اینرسی سازمانی در حکمرانی اخلاقی می باشد و این مطالعه با رویکردی کیفی و با استفاده از روش مروری-تحلیلی به بررسی مفاهیم، دیدگاه ها و مبانی نظری حکمرانی اخلاقی و پیامدهای آن بر اینرسی سازمانی می پردازد. بدین منظور ادبیات نظری معاصر در حوزه حکمرانی اخلاقی و اینرسی سازمانی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتیجه مطالعه حاضر نشان می دهد که مهم ترین راهبردهای حکمرانی اخلاقی، سیاست گذاری های کلان است که توسط رهبری تنظیم و ابلاغ می شوند. یکی از این سیاست گذاری های کلان تعیین و ترسیم الگوی پیشرفت است که عرصه های پیشرفت در آن مشخص شده و شامل چهار عرصه اساسی فکر و اندیشه ورزی، علم و نوآوری، علمی زندگی و معنویت است. این پژوهش با ارائه چارچوبی نظری تحلیلی، زمینه را برای مطالعات کاربردی و سیاست گذاری های مبتنی بر اخلاق و عدالت اقتصادی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

اینرسی ، سازمانی ، حکمرانی ، اخلاقی ، حکمرانی