حکمرانی مالی و پیامدهای آن بر ثبات اقتصادی با نقش آموزه های نهج البلاغه

حکمرانی مالی به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام حکمرانی نقش تعیین کننده ای در تحقق ثبات اقتصادی، عدالت توزیعی و پایداری نظام اقتصادی ایفا می کند. ضعف در سازوکارهای حکمرانی مالی به ویژه در جوامعی که با چالش هایی نظیر فساد، ناکارآمدی نهادی و بی ثباتی های اقتصادی مواجه اند می تواند پیامدهای گسترده ای همچون افزایش نابرابری، کاهش اعتماد عمومی و تضعیف مشروعیت حکومت را به همراه داشته باشد. در این میان بازخوانی و بهره گیری از منابع اصیل اندیشه اسلامی به ویژه نهج البلاغه می تواند افق های نوینی برای بازتعریف حکمرانی مالی در چارچوبی اخلاق محور و عدالت گرا فراهم آورد. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با استفاده از روش مروری تحلیلی، به بررسی مفاهیم، دیدگاه ها و مبانی نظری حکمرانی مالی و پیامدهای آن بر ثبات اقتصادی با تاکید بر آموزه های نهج البلاغه می پردازد. بدین منظور ادبیات نظری معاصر در حوزه حکمرانی مالی و ثبات اقتصادی با آموزه های اقتصادی و مدیریتی امام علی (ع) در نهج البلاغه مورد تحلیل تطبیقی قرار گرفته است. نتیجه مطالعه حاضر نشان می دهد که اصولی همچون عدالت مالی، امانت داری در منابع عمومی، شفافیت، پاسخگویی، نظارت بر کارگزاران و تقدم منافع عمومی بر منافع شخصی از مهم ترین مولفه های حکمرانی مالی در اندیشه علوی به شمار می روند که نقش بسزایی در تحقق ثبات اقتصادی پایدار دارند. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که ثبات اقتصادی از منظر نهج البلاغه صرفا پیامد سیاست های فنی مالی و پولی نیست، بلکه ریشه در سلامت اخلاقی نظام حکمرانی مالی دارد. بر این اساس تلفیق اصول حکمرانی مالی نوین با آموزه های نهج البلاغه می تواند الگویی بومی، پایدار و مشروع برای بهبود حکمرانی مالی و تقویت ثبات اقتصادی در جوامع اسلامی، به ویژه ایران فراهم آورد. این پژوهش با ارائه چارچوبی نظری، تحلیلی زمینه را برای مطالعات کاربردی و سیاست گذاری های مبتنی بر اخلاق و عدالت اقتصادی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، مالی ، ثبات اقتصادی ، نهج البلاغه