دانش به مثابه حجت: تبیین الگوی علوی برای حکمرانی دانش و آموزش تحول آفرین بر اساس نامه ها و حکم نهج البلاغه

این پژوهش با هدف تبیین الگویی بومی و مبتنی بر آموزه های اسلامی برای حکمرانی «دانش» و «آموزش تحول آفرین» بر اساس حکمت های نهج البلاغه انجام شده است. در عصر حاضر، علیرغم ظهور مدل های حکمرانی مبتنی بر اطلاعات، شکافی بنیادین میان مدیریت صرف اطلاعات و دستیابی به حکمت عملی که مبنای تصمیمات متعالی باشد احساس می شود. نهج البلاغه به عنوان میراث گران بهای علوی چارچوبی منسجم برای درک جایگاه دانش علم حکمت عقل در مدیریت جامعه ارائه می دهد که در آن دانش صرفا ابزاری نیست بلکه «حجت» و معیار مشروعیت است. روش شناسی این تحقیق، کیفی توصیفی-تحلیلی و استنادی است که بر تحلیل مفهومی متن نهج البلاغه و شروح معتبر آن متمرکز است. یافته های اصلی پژوهش استخراج مولفه های سه گانه الگوی علوی شامل «دانایی مسئولیت آور»، علم آموزی به مثابه امر «حکومتی» و چرخه تبدیل دانش به اجرا است. همچنین الگوی علوی آموزش را نه انتقال صرف اطلاعات بلکه فرآیندی تزکیه ای برای تبدیل دانش خام به حکمت عملی (عالم عامل) می داند که سنگ بنای تحول اجتماعی است. نتیجه گیری نشان می دهد که احیای نقش دانایی به عنوان «حجت» در تصمیم گیری های کلان می تواند الگویی پایدارتر و اخلاقی تر نسبت به رویکردهای صرفا داده محور مدرن ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، دانش ، آموزش تحول آفرین ، نهج البلاغه ، الگوی علوی ، دانایی مسئولیت آور ، حجت