بررسی تطبیقی نکات سیاسی در باب اول کلیله و دمنه با الهام از عهدنامه ی امام علی (ع) به مالک اشتر

این مقاله به بررسی و مقایسه آموزه های سیاسی نهفته در باب اول کلیله و دمنه و توصیه های حکومتی امام علی (ع) به مالک اشتر والی مصر می پردازد. هدف اصلی استخراج مشترکات اخلاقی و سیاسی این دو متن کلاسیک فارسی و عربی در زمینه ضرورت مشورت، انتخاب یاران شایسته و ماهیت رابطه حاکم با پیرامون خود است. در باب اول کلیله و دمنه روایت ها و تمثیل ها به طور غیر مستقیم بر اهمیت درایت در مدیریت درباری و پرهیز از افراد فریبنده تاکید دارند. این در حالی است که عهدنامه مالک اشتر چارچوب دستوری و صریح حکمرانی مبتنی بر عدل و بصیرت را فراهم می آورد. نتایج نشان می دهد که هر دو منبع بر اهمیت تدبیر و پرهیز از بطانت (نزدیکی بیش از حد به افراد ناشایست و چاپلوس) به عنوان رکن اساسی بقای حکومت تاکید دارند با این تفاوت که کلیله هنر تدبیر را از طریق داستان و تمثیل می آموزد، در حالی که عهدنامه آن را به صورت امر و نهی و توصیه اخلاقی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلیله و دمنه ، عدالت ، مالک اشتر ، حکومت ، امام علی (ع)