حکمرانی عمومی و خصوصی از دیدگاه نهج البلاغه بازخوانی مبانی عدالت شفافیت و مسئولیت پذیری در نظام مدیریت اسلامی

این مقاله به بررسی تطبیقی و تحلیلی ابعاد حکمرانی عمومی (Public Governance) و حکمرانی خصوصی (Personal Governance) از منظر کلام علوی در نهج البلاغه می پردازد. هدف اصلی استخراج و تحلیل مبانی عدالت، شفافیت و مسئولیت پذیری به عنوان ارکان اصلی نظام مدیریت اسلامی و ارائه الگویی عملیاتی مبتنی بر آموزه های امیرالمومنین (ع) برای نظام مدیریتی معاصر ایران است. روش شناسی پژوهش حاضر بر اساس تحلیل محتوای کیفی منابع اصلی (نهج البلاغه) و منابع ثانویه تفسیری و نظری استوار است. یافته های کلیدی نشان می دهد که حکمرانی علوی حکمرانی مبتنی بر عدالت توحیدی است که در آن شفافیت ذاتی و مسئولیت پذیری فردی مدیریت (خویشتن) پیش شرط حکمرانی بر جامعه است. تفاوت بنیادین الگوی علوی با مدل های رایج غربی در منبع مشروعیت (الهی) و غایت نهایی رضایت خدا و آبادانی دنیا بر اساس دین است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، اسلامی ، نهج البلاغه ، عدالت ، علوی ، شفافیت ، مدیریت ، خویشتن ، مسئولیت پذیری