تجلی اخلاق حکمرانی در کلام امیرالمومنین (ع) مطالعه ای بر مبانی نظری و عملی در نهج البلاغه

این مقاله به تحلیل مبانی اصول و ابعاد اخلاق حکمرانی از منظر آموزه های حکیمانه امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع) می پردازد. حکمرانی اسلامی از دیدگاه امام علی (ع) صرفا مجموعه ای از سازوکارهای مدیریتی نیست بلکه تجلی عملی و عینی توحید و عدل الهی در زمین است. هدف اصلی این پژوهش استخراج و تبیین چارچوب اخلاقی دقیقی است که امام (ع) برای کارگزاران و حکمرانان ترسیم نموده اند، چارچوبی که عدالت، تقوا، شایسته سالاری و مسئولیت پذیری در برابر خدا و مردم را در کانون توجه قرار می دهد. با استناد به آیات قرآن کریم و به ویژه عهدنامه های تاریخی مانند نامه به مالک اشتر و حکمت های نهج البلاغه، این مقاله نشان می دهد که اخلاق برای امام (ع) سنگ بنای مشروعیت و پایداری حکومت است. ساختار مقاله شامل پنج فصل اصلی است که به ترتیب به مبانی هستی شناختی، عدالت محوری، شایسته سالاری، مدیریت منابع عمومی و حقوق متقابل شهروندان می پردازد و در نهایت به نتیجه گیری جامع می رسد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، حکمرانی ، عدالت ، شایسته سالاری ، مسئولیت پذیری ، نهج البلاغه ، امام علی (ع)