حکمرانی سلامت روان از منظر نهج البلاغه رویکردی اخلاقی اجتماعی به سیاست گذاری سلامت روان

سلامت روان به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های توسعه انسانی نقش تعیین کننده ای در پایداری اجتماعی، انسجام نهادی و کارآمدی نظام های حکمرانی ایفا می کند. تحولات معاصر نشان داده است که رویکردهای صرفا پزشکی و فرد محور در مواجهه با مسائل سلامت روان ناکافی بوده و بدون توجه به ساختارهای قدرت عدالت اجتماعی امنیت روانی و اخلاق، حکمرانی قادر به پاسخگویی به بحران های فزاینده روانی در سطح جمعی نیستند. از این رو مفهوم حکمرانی سلامت روان به عنوان رویکردی میان رشته ای در کانون توجه پژوهشگران حوزه سیاست گذاری عمومی قرار گرفته است. در سنت اسلامی نهج البلاغه به عنوان متنی جامع در حوزه اخلاق سیاست و اجتماع حاوی دیدگاهی منسجم درباره انسان، جامعه و نسبت قدرت با آرامش روانی است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی به تبیین مولفه های حکمرانی سلامت روان از منظر نهج البلاغه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که در اندیشه امام علی(ع)، سلامت روان محصول حکمرانی عادلانه کرامت محور عقلانی اخلاقی و مشارکت جویانه است و این الگو می تواند مبنایی بومی و هنجاری برای سیاست گذاری سلامت روان در جوامع معاصر فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، حکمرانی ، سلامت روان ، عدالت اجتماعی