طراحی مدل حکمرانی مطلوب برای زیست بومهای کارآفرینی ایران بر اساس آموزه های نهج البلاغه

زیست بوم های کارآفرینی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی و نوآوری برای ایفای نقش موثر خود نیازمند الگوی حکمرانی کارآمد، عادلانه و پاسخگو هستند. در ایران چالش هایی نظیر ضعف شفافیت، ناهماهنگی نهادی، بی ثباتی سیاستی و کاهش اعتماد کنشگران اقتصادی ضرورت بازاندیشی در الگوهای حکمرانی زیست بوم های کارآفرینی را آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل حکمرانی مطلوب برای زیست بوم های کارآفرینی ایران بر اساس آموزه های نهج البلاغه انجام شده است. روش پژوهش کیفی و از نوع توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق تحلیل محتوای آموزه های حکمرانی در نهج البلاغه به ویژه نامه پنجاه و سوم (عهدنامه مالک اشتر) و تطبیق آن با ادبیات معاصر حکمرانی زیست بوم های کارآفرینی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اصولی همچون عدالت محوری، شفافیت و امانت داری، شایسته سالاری، پاسخگویی، نظارت مستمر و مردم داری ارکان اصلی حکمرانی علوی محسوب می شوند و قابلیت تبدیل شدن به سازوکارهای اجرایی در زیست بوم های کارآفرینی را دارند. بر این اساس چارچوبی مفهومی ارائه می شود که پیوند میان اصول حکمرانی علوی، سازوکارهای اجرایی و دلالت های کاربردی آنها برای زیست بوم های کارآفرینی ایران را تبیین می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری از آموزه های نهج البلاغه می تواند به ارتقای کارآمدی نهادی، افزایش اعتماد و تقویت مشروعیت سیاست های کارآفرینی در مسیر ایران آینده منجر شود.

کلیدواژه ها:

حکمرانی مطلوب ، زیست بومهای کارآفرینی ، نهج البلاغه ، حکمرانی علوی ، ایران آینده