بررسی کیفیت گزارشگری مالی بر اساس مضامین نهج البلاغه

کیفیت گزارشگری مالی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در تصمیم گیری اقتصادی، شفافیت اطلاعات و افزایش اعتماد سرمایه گذاران مطرح است. در دهه های اخیر پژوهش ها نشان داده اند که عوامل فنی، نهادی و اخلاقی هم زمان بر کیفیت گزارشگری مالی تاثیرگذار هستند. با وجود پیشرفت های فنی و استانداردی، فقدان اخلاق حرفه ای و ارزش های اخلاقی به ویژه در بخش های دولتی و خصوصی، ایران همچنان تهدیدی جدی برای کیفیت گزارش ها محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی کیفیت گزارشگری مالی بر اساس مضامین نهج البلاغه چارچوبی اخلاقی و بومی ارائه می دهد. پژوهش حاضر از روش مرور ادبیات حسابداری و مالی بهره می برد و ارزش های اخلاقی اسلامی شامل صداقت، امانت داری، عدالت و پاسخگویی را با شاخص های کیفیت گزارشگری مالی نظیر شفافیت، قابل اتکا بودن، ارائه صادقانه و به هنگام بودن اطلاعات تلفیق می کند. مطالعه حاضر نشان می دهد که پایبندی به آموزه های نهج البلاغه می تواند نقش موثری در کاهش مدیریت سود، افزایش شفافیت، ارتقای اعتماد عمومی و بهبود کیفیت گزارشگری مالی ایفا کند. این مطالعه چارچوبی چندبعدی شامل ابعاد فنی، نهادی و اخلاقی ارائه می دهد که علاوه بر رعایت استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی با فرهنگ و ارزش های اسلامی هم سویی دارد. همچنین کاربرد عملی برای سیاست گذاران، مدیران و حسابداران در بخش دولتی و خصوصی دارد و نشان می دهد که تلفیق آموزه های نهج البلاغه با استانداردهای حسابداری مسیر نوآورانه ای برای ارتقای کیفیت گزارشگری مالی در ایران فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

کیفیت گزارشگری مالی ، نهج البلاغه ، اخلاق حرفه ای ، شفافیت مالی ، امانت داری ، عدالت