رویکرد فرهنگ و اخلاق در مسیر حکمرانی از نگاه نهج البلاغه

مدیران و کارکنان مسیر حکمرانی برای به انجام رساندن امور سازمانی خود علاوه بر معیارهای اداری و قانونی نیاز به مجموعه ای از رهنمودهای فرهنگی و ارزشی دارند که آنان را در رفتارها و اعمال اداری و سازمانی شان یاری دهد و نوعی هماهنگی در حرکت به سوی شیوه مطلوب جمعی و عمومی را برایشان میسر سازد. منشور اخلاقیات اداری چندین موضوع مهم را در سازمان تحقق می بخشد. اگر فرهنگ اخلاق اداری در زندگی کاری انسان وجود و حضور داشته باشد کار کردن شیرین و توام با رضایت شغلی و احساس رضایتمندی و خود شکوفایی از یک سو و رضایت مردم و پیشرفت امور و شکوفایی کار از دیگر سو است و در نتیجه موجب رضایت خداوند و بارش رحمت ها و برکت های او می شود. از منظر امیر مومنان علی علیه السلام آنچه مایه برتری آدمیان و سبب والایی شان ایشان است، کرامت های فرهنگی و اخلاقی است و این کرامت ها در مسیر حکمرانی نقشی اساسی دارد والایی مردمان و اعتبار آنان به مکارم فرهنگ و اخلاق است و کسانی که در مسیر حکمرانی قرار می گیرند بیش از هر چیز به مکارم اخلاق و بزرگواری های انسانی نیازمندند که روابط انسان ها بدون ارزش های فرهنگی و اخلاقی روابطی خشک و نادرست خواهد شد.

کلیدواژه ها:

منشور اخلاقی مسیر حکمرانی ، مدیریت کارکنان ، نهج البلاغه