مدل حکمرانی دانش و آموزش تحول آفرین در نهج البلاغه با تاکید بر معرفت اخلاق یادگیری و تربیت رهبران

در عصر حاضر تحولات سریع فناوری و دگرگونی های معرفتی حکمرانی دانش و آموزش تحول آفرین را به عنوان ابزارهای کلیدی توسعه جوامع مطرح ساخته است. با این حال نظام های آموزشی و مدیریتی موجود اغلب محدود به یادگیری ابزاری سطحی و مدیریتی هستند و به ابعاد اخلاقی، معرفتی و تربیت رهبران حکیم توجه کافی ندارند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی توصیفی و مفهوم پردازانه و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی خطبه ها، نامه ها و حکمت های نهج البلاغه مدلی جامع تحت عنوان «حکمرانی دانش و آموزش تحول آفرین» مبتنی بر سه مولفه اصلی معرفت، اخلاق، یادگیری و رهبری ارائه می دهد. مدل استخراج شده نشان می دهد که معرفت پایه تصمیم گیری های حکیمانه و توسعه دانایی فرد و جامعه است، اخلاق یادگیری تضمین کننده به کارگیری مسئولانه دانش است و رهبری حلقه عملیاتی کننده این دو مولفه در اصلاح و هدایت جامعه می باشد. یافته ها بیانگر آن است که این مدل یادگیری را از سطح ابزارمحور به سطح تحول آفرین ارتقا می دهد، رهبران و یادگیرندگان اخلاق مدار و دانش محور پرورش می دهد و می تواند در نظام های آموزشی دانشگاهی و مدیریتی معاصر زمینه ساز توسعه پایدار، انسانی، تقویت عدالت اجتماعی و ارتقای کیفیت حکمرانی باشد. این پژوهش نه تنها خلاهای موجود در ادبیات علمی را برطرف می کند بلکه افق های تازه ای برای تلفیق حکمرانی دانش، آموزش تحول آفرین و تربیت رهبران حکیم در جوامع اسلامی و فراملی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی دانش ، آموزش تحول آفرین ، نهج البلاغه ، اخلاق یادگیری ، رهبری حکیمانه