بررسی نقش الگو سازی رفتار مربیان در تربیت اسلامی از منظر نهج البلاغه

در نظام تربیتی، اسلام هدف اساسی و نهایی تربیت، رشد و تعالی انسان است و برای به فعلیت رسیدن استعدادهای انسان ها لازم است تا تمام جوانب تربیتی انسان در نظر گرفته شود. عامل مهم و اساسی در تربیت مربی است که به عنوان معمار شخصیت انسان ها آگاهانه در مسیر تربیت تلاش می کند. یکی از مهم ترین روش های تربیتی روش الگویی می باشد که مربی باید تاسی به اسوه های حسنه داشته باشد و خود نیز عامل و مزین به ارزش های اخلاقی آن باشد. یکی از منابع بسیار مهم نظام تربیتی اسلام برای روش الگویی کتاب نهج البلاغه می باشد که شامل سخنان ارزنده و گهر بار برترین مربی انسان ساز مولا علی علیه السلام است که خود در مکتب پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم تربیت شده است. این مقاله به شیوه توصیفی تحلیلی و به روش تحلیل اسنادی با بهره گیری از کتاب های شارحین و سخنرانی ها و تحقیقات انجام شده در این خصوص روایات نقل شده از امام علی (علیه السلام) در نهج البلاغه را استخراج نموده و ضمن گزارش روایات و سخنرانی ها به تبیین موضوع و تحلیل محتوا پرداخته است. در این مقاله اشاره شده است که الگو سازی یک مربی قبل از هر چیزی نیازمند کسب معارف و توانمندی هایی می باشد و مربی باید خود را مزین به ویژگی هایی بنماید. مربی باید در زمینه الگو گرفتن از اسوه ها و نمونه های بی بدیل نسبت به تربیت و پرورش ذات و فطرت پاک انسان ها تلاش کند. هر انسانی علاوه بر مربی بودن می تواند همزمان یک متربی نیز باشد. الگو سازی مربیان با تاسی از زندگانی بزرگان دین پیامبران و ائمه اطهار (علیهم السلام) بهترین راه برای الگو سازی می باشد چرا که لازمه یک اسوه و نمونه مناسب برای الگو سازی پاک و مطهر بودن این اسوه است تا بر قلب های متربیان حکومت کند.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، امیر المومنین علی علیه السلام ، الگوسازی مربیان ، تربیت اسلامی