الگوی حکمرانی مالی علوی در نهج البلاغه و کاربرد آن در نظام مالی ایران آینده

حکمرانی مالی در بخش عمومی و خصوصی، یکی از چالش برانگیزترین حوزه های مدیریتی در ایران معاصر است. پیچیدگی های نظام بودجه، ضعف شفافیت، نارسایی نظارت، نابرابری در توزیع منابع، فساد ساختاری و فاصله میان ارزش های اخلاقی با عملکرد مالی موجب شده است که نیاز به یک الگوی جدید و تحول آفرین بیش از هر زمان دیگری احساس شود. نهج البلاغه، به ویژه نامه ها و خطبه های مدیریتی و اقتصادی امیرالمومنین علی (ع)، ظرفیت دارد به عنوان یکی از کامل ترین متون حکمرانی در جهان اسلام، مبنای طراحی یک مدل علمی، اجرایی و قابل پیاده سازی برای اصلاح نظام مالی ایران آینده قرار گیرد. این مقاله با رویکردی نوآورانه مدل الگوی حکمرانی مالی علوی «AFG-۱۴۲۰» را طراحی می کند، مدلی که بر شش ستون محوری بنا شده است: شفافیت مالی، عدالت اقتصادی، مبارزه ساختاری با فساد، اقتصاد مردمی، امنیت مالی (حق الناس) و تعادل بودجه ای. نتایج پژوهش نشان می دهد که پیاده سازی مدل AFG-۱۴۲۰ در بخش عمومی و خصوصی می تواند موجب کاهش هزینه های حکمرانی، افزایش کارآمدی نظارت، کاهش فساد، ارتقای عدالت توزیعی، افزایش بهره وری مالی و ایجاد زیرساختی پایدار برای حکمرانی مالی ایران آینده شود. این مطالعه کامل ترین و جدیدترین تلاش در ایران برای پیوند دادن نهج البلاغه با حکمرانی مالی مدرن است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، مالی ، نهج البلاغه ، عدالت اقتصادی ، مدل ۱۴۲۰-AFG ، آینده اقتصاد ایران