نقش اخلاق فضیلت ارسطویی در تبیین رهبری سیاسی معاصر

دنیای سیاست معاصر با چالش های بی سابقه ای روبروست از کاهش اعتماد شهروندان به حکومت ها و افزایش نابرابری های اجتماعی گرفته تا پیچیدگی مسائلی نظیر تغییرات اقلیمی و بحران های جهانی بهداشتی. در چنین بستری، الگوهای سنتی رهبری که بر کاریزما، مهارت های فنی یا پیروی از رویه های بی جان متمرکز بودند کارایی خود را از دست داده اند. بسیاری از نظریه پردازان، ریشه این بحران را در فروکاستن اخلاق حکمرانی به یک مجموعه قوانین انضباطی یا یک محاسبه سود و زیان (نتیجه گرایی) می دانند و غفلت از بعد شخصیتی و فضایل اخلاقی رهبران را عامل اصلی شکست های سیاسی می دانند. این مقاله در صدد است تا با بازگشت به یکی از غنی ترین سنت های فکری غرب یعنی اخلاق فضیلت ارسطویی، چارچوبی نوین برای درک و ارزیابی رهبری سیاسی معاصر ارائه دهد. سوال اصلی این پژوهش این است که چگونه مفاهیم بنیادین اخلاق فضیلت به ویژه فراست عملی و فضایل کلیدی چون عدالت می توانند به تبیین یک الگوی رهبری مسئولیت پذیر، عاقل و متعهد به خیر عمومی کمک کنند؟ این مقاله استدلال می کند که اخلاق فضیلت ارسطویی با ارائه یک دیدگاه جامع که هم به شخصیت رهبر و هم به بستر عمل او توجه دارد می تواند به عنوان یک مبنای نظری قدرتمند برای نقد و اصلاح الگوهای رایج رهبری سیاسی عمل نماید. در ادامه ابتدا مبانی اصلی اخلاق فضیلت ارسطویی تشریح شده و سپس کاربرد مستقیم آن در حوزه رهبری سیاسی معاصر بررسی می گردد.

کلیدواژه ها:

اخلاق فضیلت ، رهبری سیاسی ، فراست عملی ، عدالت ، حکمت عملی