شاخص های اخلاقی حکمرانی محیط زیست در سبک زندگی اسلامی با تاکید بر نهج البلاغه

بحران های زیست محیطی معاصر نتیجه رویکردهای توسعه ای مبتنی بر مصرف گرایی و غفلت از شاخص های اخلاقی در تعامل انسان با طبیعت است. در این میان سبک زندگی اسلامی با تکیه بر ارزش های اخلاقی می تواند چارچوبی بومی و پایدار برای مواجهه با چالش های محیط زیست فراهم آورد. آموزه های دینی اسلام و به ویژه نهج البلاغه به عنوان یکی از بنیادی ترین متون اندیشه اسلامی، حاوی آموزه هایی همچون خلافت، امانت، عدالت بین نسلی، تعادل و زیست شرافتمندانه است که قابلیت تحلیل در زمینه اخلاق اکولوژیک و حکمرانی محیط زیست را دارد. پژوهش حاضر به بررسی مولفه های حکمرانی محیط زیست و اخلاق اکولوژیک از دیدگاه نهج البلاغه با تاکید بر شاخص های اخلاقی و سبک زندگی اسلامی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که اصولی همچون امانت داری انسان در قبال طبیعت، عدالت، اعتدال، پرهیز از اسراف، مسئولیت پذیری حاکمان و اصلاح الگوی مصرف از مهم ترین شاخص های اخلاقی سبک زندگی اسلامی در حوزه محیط زیست محسوب می شوند. این شاخص ها می توانند مبنایی نظری برای سیاست گذاری های زیست محیطی و ترویج سبک زندگی سازگار با محیط زیست در جوامع اسلامی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، محیط زیست ، سبک زندگی ، اسلامی ، شاخص های اخلاقی