تبیین الگوی حکمرانی سلامت روان بر اساس مبانی نظری نهج البلاغه

این پژوهش با هدف تبیین الگوی حکمرانی عادلانه و نقش آن در سلامت روان جامعه از منظر نهج البلاغه انجام شده است. مطالعه حاضر با بهره گیری از روش تحلیلی-تفسیری و با استناد به خطب نامه ها و حکمت های نهج البلاغه به واکاوی نظام مند پیوندهای بین ساحت حکمرانی و سلامت روان می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که از دیدگاه امام علی (ع) حکمرانی عادلانه تنها به مدیریت ساختارهای مادی جامعه محدود نبوده بلکه به مثابه مهندسی فضای روانی-اجتماعی تلقی می شود. در این الگو، "عدالت" به عنوان نفس حیات جامعه و "سلامت روان حاکم" به عنوان زیربنای اساسی حکمرانی شایسته قلمداد می گردد. مطالعه حاضر مولفه های کلیدی الگوی حکمرانی عادلانه را در سه سطح مورد تحلیل قرار داده است: در سطح فردی سلامت روان حاکم و تعادل عقلانی-عاطفی، در سطح فرآیندی مشورت، شفافیت و پاسخگویی و در سطح ساختاری عدالت اجتماعی، اقتصادی و قضایی. این پژوهش به این نتیجه دست یافته که از منظر نهج البلاغه بین حکمرانی عادلانه و سلامت روان جامعه رابطه ای دوسویه و چرخ های وجود دارد به گونه ای که حکمرانی عادلانه از یکسو محصول سلامت روان حاکم است و از سوی دیگر بسترساز سلامت روان جامعه محسوب می شود. الگوی مستخرج از این پژوهش می تواند چارچوب نظری مناسبی برای سیاست گذاران، برنامه ریزان و دست اندرکاران حوزه حکمرانی و سلامت روان جامعه فراهم آورد و گامی در جهت بومی سازی دانش حکمرانی بر اساس مبانی اسلامی باشد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی عادلانه ، سلامت روان جامعه ، نهج البلاغه ، امام علی(ع)