مشارکت شهروندان در برنامه ریزی شهری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 56

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ISCV08_357

تاریخ نمایه سازی: 9 مهر 1405

چکیده مقاله:

مشارکت شهروندان در برنامه ریزی شهری یکی از مهم ترین مفاهیم در رویکردهای جدید مدیریت و توسعه شهری به شمار می آید. در گذشته، برنامه ریزی شهری عمدتا به صورت متمرکز و از بالا به پایین انجام می شد و نقش مردم در آن بسیار محدود بود، اما تحولات اجتماعی، گسترش شهرنشینی، پیچیده تر شدن مسائل شهری و افزایش آگاهی عمومی باعث شد که توجه به حضور شهروندان در تصمیم گیری های شهری اهمیت بیشتری پیدا کند. امروزه شهروندان فقط استفاده کنندگان فضاهای شهری نیستند، بلکه به عنوان کنشگران اصلی حیات شهری، در شکل گیری، اداره و بهبود محیط زندگی خود نقش دارند.مشارکت شهروندان در برنامه ریزی شهری به معنای حضور آگاهانه، فعال و موثر مردم در فرایند شناسایی مسائل، تعیین نیازها، ارائه پیشنهاد، تصمیم سازی، اجرا، نظارت و ارزیابی طرح ها و برنامه های شهری است. این مشارکت می تواند در قالب های مختلفی مانند شوراهای محلی، جلسات عمومی، نهادهای مردمی، انجمن های محله ای، نظرسنجی ها، بودجه ریزی مشارکتی و سامانه های الکترونیکی نمود پیدا کند. در این میان، کیفیت مشارکت اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا مشارکت واقعی با مشارکت صوری تفاوت دارد و تنها زمانی می تواند اثرگذار باشد که مردم در فرایند تصمیم گیری نقش موثر و محسوس داشته باشند.در این مقاله، مفهوم مشارکت شهروندان، مبانی نظری آن، سطوح و اشکال مشارکت، نقش نهادهای محلی، جایگاه آن در تحقق عدالت فضایی، ارتباط آن با بازآفرینی شهری، فناوری های نوین، موانع اجرایی و الزامات تحقق مشارکت واقعی بررسی می شود. همچنین به این موضوع پرداخته می شود که مشارکت شهروندی چگونه می تواند آینده شهرها را در ابعاد اجتماعی، فضایی، مدیریتی و محیط زیستی تحت تاثیر قرار دهد و زمینه شکل گیری شهرهایی پاسخگوتر، انسانی تر و متعادل تر را فراهم سازد.بررسی این موضوع نشان می دهد که برنامه ریزی شهری بدون حضور مردم، با کاستی های جدی در شناخت مسائل، پذیرش اجتماعی و اجرای موثر طرح ها مواجه خواهد شد. از سوی دیگر، هر اندازه سازوکارهای مشارکت شفاف تر، منسجم تر و عادلانه تر باشند، امکان دستیابی به مدیریت شهری کارآمدتر و نزدیک تر به نیازهای واقعی جامعه بیشتر خواهد بود. از این رو، مشارکت شهروندان را می توان یکی از ارکان اساسی برنامه ریزی شهری معاصر دانست که در صورت تحقق صحیح، می تواند پیوند میان مدیریت شهری و جامعه را تقویت کند و فرایند توسعه شهری را از شکلی اداری و یک سویه، به فرایندی اجتماعی، تعاملی و مبتنی بر مسئولیت مشترک تبدیل سازد.

نویسندگان