نقش مهارت های اجتماعی-هیجانی در کاهش قلدری با میانجی گری هوش هیجانی و خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان دوره متوسطه اول

قلدری یکی از مهم ترین آسیب های روان شناختی و اجتماعی مدارس است که پیامدهای گسترده ای بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان بر جای می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مهارت های اجتماعی-هیجانی (SEL) در کاهش رفتارهای قلدری با تاکید بر نقش میانجی هوش هیجانی و خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان دوره متوسطه اول تدوین شده است. این پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات معتبر داخلی و خارجی به تحلیل روابط میان متغیرها پرداخته است. نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی موجب افزایش همدلی، مسئولیت پذیری، مهارت حل مسئله، مدیریت هیجان ها و ارتقای کیفیت روابط بین فردی می شود. همچنین هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجان های خود و دیگران، نقش مهمی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و قلدری دارد. از سوی دیگر، خودتنظیمی هیجانی با کنترل تکانه ها، مدیریت خشم و افزایش انعطاف پذیری روان شناختی، احتمال بروز رفتارهای خشونت آمیز را کاهش می دهد. یافته ها نشان می دهد بخش قابل توجهی از اثر مهارت های اجتماعی-هیجانی بر کاهش قلدری از طریق تقویت هوش هیجانی و خودتنظیمی هیجانی اعمال می شود. بنابراین اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر SEL در مدارس متوسطه اول می تواند راهکاری موثر برای پیشگیری از قلدری، ارتقای سلامت روان دانش آموزان و ایجاد محیطی ایمن، حمایتی و یادگیرنده باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی-هیجانی ، قلدری ، هوش هیجانی ، خودتنظیمی هیجانی ، دانش آموزان متوسطه اول ، سلامت روان.