ارائه مدل توسعه منابع انسانی برای پروژه های شهر هوشمند اراک با تاکید بر نقش هماهنگ کنندگان بین رشته ای

پروژه های شهر هوشمند به دلیل ماهیت پیچیده و میان رشته ای خود، نیازمند نیروی انسانی با ویژگی های فراتر از تخصص های صرفا فنی هستند. در این میان، نقش «هماهنگ کنندگان» به عنوان مترجمانی که ارتباط میان متخصصان فنی، مدیران شهری، شهروندان و سایر ذی نفعان را تسهیل می کنند، نقشی حیاتی در موفقیت این پروژه ها ایفا می کند. کلانشهر اراک در افق ۱۴۲۰، شهری هوشمند با مدیریتی نوین و الکترونیک ترسیم شده است، با این حال، چالش های موجود در حوزه نیروی انسانی متخصص و هماهنگی بین بخشی، مانعی جدی در مسیر تحقق این چشم انداز محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل توسعه منابع انسانی برای پروژه های شهر هوشمند اراک با تاکید بر نقش هماهنگ کنندگان بین رشته ای انجام شده است. این تحقیق با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوا و بررسی تطبیقی با تجارب پروژه SMACITE اروپا صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدل پیشنهادی شامل سه لایه اصلی «هماهنگ کنندگان راهبردی»، «هماهنگ کنندگان اجرایی» و «هماهنگ کنندگان اجتماعی» است که هر یک دارای شایستگی های خاصی در حوزه های فنی، مدیریتی، ارتباطی و اجتماعی هستند. همچنین چارچوب شایستگی های این هماهنگ کنندگان بر اساس پروفایل های شغلی مهندس و تکنسین شهر هوشمند پروژه SMACITE و با توجه به شرایط بومی اراک تدوین شده است. پیاده سازی این مدل می تواند زمینه ساز تحقق شهر هوشمند اراک در افق ۱۴۲۰، کاهش شکاف بین بخش های مختلف و افزایش مشارکت شهروندان در پروژه های شهری شود.

کلیدواژه ها:

توسعه منابع انسانی ، شهر هوشمند ، هماهنگ کنندگان بین رشته ای ، شهرداری اراک ، SMACITE