مرور روایتی عوامل فردی، شغلی و سازمانی مرتبط با خلاقیت و نوآوری کارکنان در سازمان های شهری

خلاقیت و نوآوری کارکنان از مهم ترین مولفه های توسعه و بهبود عملکرد سازمان های شهری به شمار می روند. سازمان های شهری در مواجهه با مسائل پیچیده، محدودیت منابع، تغییر نیازهای شهروندان و ضرورت ارائه خدمات کارآمد، بیش از گذشته به توانایی کارکنان برای تولید ایده های جدید و تبدیل آنها به راهکارهای عملی نیاز دارند. هدف این مقاله، مرور روایتی و تحلیل توصیفی عوامل فردی، شغلی و سازمانی مرتبط با خلاقیت و نوآوری کارکنان در سازمان های شهری است. مرور ادبیات نشان می دهد که خلاقیت کارکنان حاصل تعامل ویژگی های فردی با شرایط شغلی و زمینه سازمانی است. در سطح فردی، انگیزش، دانش و مهارت، خودمختاری، نگرش نسبت به خلاقیت و ظرفیت یادگیری اهمیت دارند. در سطح شغلی، استقلال کاری، تنوع وظایف، منابع شغلی، بازخورد، پیچیدگی کار و فرصت استفاده از مهارت ها می توانند زمینه خلاقیت را فراهم کنند. در سطح سازمانی نیز حمایت مدیریتی، فرهنگ نوآورانه، فضای روان شناختی، حمایت از ایده های جدید، دسترسی به منابع، ارتباطات و یادگیری سازمانی از عوامل مهم محسوب می شوند. ادبیات همچنین نشان می دهد که خلاقیت و رفتار نوآورانه دو مفهوم مرتبط اما متمایزند؛ خلاقیت بیشتر بر تولید ایده های جدید تمرکز دارد، در حالی که نوآوری شامل تولید، ترویج و اجرای ایده ها در محیط کار است. بر این اساس، تقویت نوآوری در سازمان های شهری مستلزم ایجاد محیطی است که هم تولید ایده و هم امکان توسعه و اجرای آن را پشتیبانی کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت کارکنان ، رفتار نوآورانه ، نوآوری سازمانی ، عوامل فردی ، عوامل شغلی.