رابطه سبک های رهبری با خلاقیت کارکنان شهرداری

خلاقیت کارکنان یکی از ظرفیت های مهم سازمان های عمومی برای مواجهه با مسائل پیچیده، بهبود فرایندهای کاری و ارائه راه حل های نوآورانه در خدمات شهری است. شهرداری ها به دلیل تنوع ماموریت ها، محدودیت منابع و ارتباط مستقیم با شهروندان، به محیط های کاری نیاز دارند که در آن کارکنان بتوانند ایده های جدید را مطرح کرده و در بهبود فعالیت های سازمانی مشارکت کنند. سبک های رهبری از جمله عواملی هستند که می توانند با شکل گیری چنین محیط هایی ارتباط داشته باشند. هدف مقاله حاضر، بررسی رابطه سبک های رهبری با خلاقیت کارکنان شهرداری بر اساس مرور تحلیلی منابع منتخب است. در این راستا، رهبری تحول آفرین، رهبری خلاق، فضای خلاقیت، تاب آوری کارکنان، نوآوری سازمانی و عملکرد ارائه خدمات عمومی مورد توجه قرار می گیرند. منابع بررسی شده نشان می دهند که رابطه رهبری و خلاقیت را می توان در سطوح فردی، گروهی و سازمانی مطالعه کرد و برای تبیین آن، توجه به عوامل میانجی و زمینه ای ضرورت دارد. بر این اساس، چارچوبی مفهومی برای بررسی رابطه سبک های رهبری با خلاقیت کارکنان شهرداری پیشنهاد می شود که در آن سبک رهبری به عنوان متغیر پیش بین، خلاقیت کارکنان به عنوان متغیر پیامد و عواملی مانند تاب آوری و فضای خلاقیت به عنوان میانجی های احتمالی در نظر گرفته می شوند. مقاله حاضر مروری تحلیلی است و فاقد داده های میدانی و آزمون آماری مستقل است؛ بنابراین، چارچوب پیشنهادی برای تایید به پژوهش تجربی نیاز دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری ، خلاقیت کارکنان ، شهرداری ، رهبری تحول آفرین ، فضای خلاقیت.