بررسی دسترسی پذیری مسیرهای آتش نشانی در بافت فرسوده اراک و ارائه راهکارهای اصلاحی

بافت فرسوده شهری به دلیل ویژگی های کالبدی خاص خود، همواره یکی از چالش برانگیزترین محیط ها برای عملیات آتش نشانی محسوب می شود. کلان شهر اراک دارای بیش از ۱۸۰۰ هکتار بافت فرسوده است که بخش قابل توجهی از آن را معابر با عرض کمتر از ۶ متر تشکیل می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی دسترسی پذیری مسیرهای آتش نشانی در بافت فرسوده اراک و ارائه راهکارهای اصلاحی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق تحلیل نقشه های رقومی معابر، اندازه گیری میدانی عرض معابر، بررسی موانع حرکتی خودروهای آتش نشانی و مصاحبه با رانندگان و فرماندهان عملیاتی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که نفوذناپذیری معابر، پارک غیرمجاز، موانع فیزیکی و عرض کم معابر، اصلی ترین محدودیت های حرکتی خودروهای آتش نشانی در بافت فرسوده اراک هستند. بر اساس یافته ها، راهکارهایی شامل ایجاد «معابر عملیاتی حداقلی»، استقرار تجهیزات اطفای نقطه ای، تشکیل تیم های واکنش سریع محلی و تدوین نقشه دینامیک خطر حریق ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، دسترسی پذیری ، خودروی آتش نشانی ، معابر عملیاتی ، کلان شهر اراک