چارچوب های نوین مدیریت پایدار فضای سبز شهری با تاکید بر بحران منابع آب و بازچرخانی پساب

**زمینه و مسئله پژوهش:** رشد شتابان شهرنشینی و تغییرات اقلیمی در چند دهه اخیر، فشار فزاینده ای بر منابع آب تجدیدپذیر کشورهای در حال توسعه و کم آب وارد ساخته است؛ به گونه ای که تامین نیازهای آبی فضای سبز شهری به عنوان یکی از اجزای اصلی زیرساخت های سبز و اکولوژیک شهرها، به چالشی جدی در مدیریت منابع آب تبدیل شده است.**هدف پژوهش:** پژوهش حاضر با هدف ارائه و تبیین چارچوب های نوین و یکپارچه مدیریت پایدار فضای سبز شهری با تاکید بر دو راهبرد کلیدی «بهینه سازی مصرف آب» و «بازچرخانی و استفاده مجدد از پساب» طراحی گردید تا ضمن کاهش فشار بر منابع آب زیرزمینی و سطحی، به ارتقای پایداری اکولوژیک، اقتصادی و اجتماعی شهرها یاری رساند.**روش تحقیق:** این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی به انجام رسیده است. برای گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند متون علمی معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی مشخص بهره گیری شده و با تحلیل محتوای کیفی، شاخص ها و معیارهای موثر در مدیریت پایدار فضای سبز شهری استخراج گردید.**یافته ها و نتایج:** یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری سیستم های نوین آبیاری تحت فشار، طراحی فضای سبز بر مبنای گیاهان مقاوم به کم آبی (بی نیار)، استفاده از سیستم های جمع آوری آب باران (باران یار) و احداث تالاب های مصنوعی، نقش بسزایی در کاهش محسوس مصرف آب شهری داشته است.**نتیجه گیری:** نتایج پژوهش موید آن است که بازچرخانی پساب تصفیه شده به عنوان یک منبع پایدار و مطمئن، می تواند سهم عمده ای از نیاز آبی فضای سبز شهری را تامین نموده و در کنار مدیریت یکپارچه منابع آب، به تحقق اهداف توسعه پایدار شهری و ارتقای تاب آوری شهرها در برابر بحران کم آبی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت فضای سبز شهری ، پایداری ، بحران آب ، بازچرخانی پساب ، مصرف بهینه آب ، زیرساخت سبز ، توسعه پایدار شهری.