ارزیابی تطبیقی دقت زمان بندی پروژه های عمرانی: تقابل روش های سنتی (CPM) و رویکردهای دیجیتال (BIM/AI)

پروژه های عمرانی به دلیل ماهیت پیچیده و عدم قطعیت های ذاتی در محیط کارگاهی، همواره با چالش های اساسی در مدیریت زمان و انحراف از برنامه زمان بندی اولیه مواجه هستند. روش مسیر بحرانی (CPM) به عنوان رویکردی کلاسیک در مدیریت پروژه، علیرغم کاربرد گسترده، به دلیل ماهیت ایستا و عدم ادغام با داده های سه بعدی و اطلاعات محیطی، در مواجهه با تغییرات لحظه ای پروژه های مدرن دچار ناکارآمدی است. این پژوهش با هدف واکاوی و مقایسه تطبیقی کارایی روش های سنتی در برابر فناوری های نوین نظیر مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) و الگوریتم های هوش مصنوعی (AI) تدوین شده است. روش شناسی این تحقیق بر پایه شبیه سازی مقایسه ای (Comparative Simulation) در یک مطالعه موردی اجرا شده است. نتایج کمی حاصل از این پژوهش نشان می دهد که یکپارچه سازی مدل های سه بعدی با داده های زمان بندی (۴D BIM) در کنار سیستم های پیش بینی مبتنی بر هوش مصنوعی، منجر به کاهش ۳۰ درصدی انحرافات زمانی و افزایش چشمگیر دقت در تخصیص منابع شده است. یافته های نهایی، گذار از الگوهای سنتی به پارادایم های دیجیتال را نه تنها یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای بهره وری در صنعت ساخت وساز دانسته و بر لزوم بازنگری در پروتکل های اجرایی مهندسی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پروژه عمرانی ، روش مسیر بحرانی (CPM) ، مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، هوش مصنوعی (AI) ، زمان بندی پروژه ، تحول دیجیتال.