مدل سازگاری با سرطان بر اساس کلان روایت های هیجان با نقش میانجی راهبردهای مقابله ای

مقدمه: سرطان یکی از مهم ترین بیماری های مزمن است که ابعاد زیستی، روان شناختی و هیجانی گسترده ای دارد و چگونگی سازگاری بیماران با آن نقش تعیین کننده ای در کیفیت زندگی آنان ایفا می کند. در این راستا، کلان روایت های هیجان به عنوان الگوهای ذهنی و فرهنگی تجربه و بیان هیجان ها، می توانند بر انتخاب راهبردهای مقابله ای بیماران تاثیرگذار باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی مدل سازگاری با سرطان بر اساس کلان روایت های هیجان با نقش میانجی راهبردهای مقابله ای بود. روش­ کار: روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی بیماران مبتلا به سرطان تحت درمان در مراکز درمانی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. ۴۰۰ نفر از بیماران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه سازگاری با بیماری سرطان (لئونارد و دروگاتیس، ۱۹۹۰)، راهبردهای مقابله ای (لازاروس و فولکمن، ۱۹۸۴) و پرسش نامه کلان روایت های هیجانی (یزدانی و همکاران، ۱۴۰۴) بودند. داده ها با نرم افزارهای SPSS-۲۴ و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد کلان روایت های قهرمانی، قربانی، رشد شخصی، همبستگی، پذیرش و تناقضات هیجانی از طریق راهبردهای مقابله ای مسئله مدار و هیجان مدار نیز بر سازگاری با سرطان تاثیر غیرمستقیم معنادار داشتند (۰۰۱/۰>P). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که سازگاری با سرطان تنها تابع عوامل زیستی نیست، بلکه به شدت تحت تاثیر نحوه ی روایت هیجانی بیماران و سبک های مقابله ای قرار دارد. به نظر می رسد تقویت روایت های هیجانی سازگارانه و بازسازی شناختی در مداخلات روان درمانی بیماران مبتلا به سرطان می تواند به افزایش سازگاری روانی آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

cancer adaptation ، emotional master narratives ، coping strategies ، سازگاری با سرطان ، کلان روایت های هیجانی ، راهبردهای مقابله ای