نظارت شهرداری بر طراحی پروژه ها و معماری فرم بنا در کاهش مصرف انرژی ساختمان

امروزه فرم و پیکربندی هندسی ساختمان از تعیین کننده ترین عوامل معماری در عملکرد انرژی بنا طی چرخه بهره برداری آن به شمار می رود. تصمیم درباره فرم، برخلاف بسیاری از پارامترهای فنی دیگر، در همان گام های نخست فرآیند طراحی اتخاذ می شود و پس از آن اصلاح آن هزینه بر و در بسیاری موارد غیرممکن است. هزینه های تامین منابع تولید انرژیهای ساختمان در طول دوران استفاده و بهره برداری از آن را برمصرف کنندگان تحمیل می کند معماری در مراحل مختلف خصوصا در طراحی ساختمان با بکارگیری ابزارهای لازم و توجه به شرایط بهره برداری بنا می تواند نیاز به استفاده از انرژی های تجدید ناپذیر را کاهش دهد و برکیفیت زیست انسان بیفزاید یکی از راهکارهای طراحی در نیل به هدف فوق شکل و فرم بنا است که توجه به این مقوله علاوه بر احداث بناهای زیبا و متناسب با معماری روز و فرهنگ و نیاز کاربران و ایجاد فضاهای مناسب باعث کاهش هزینه های ناشی از تامین انرژی و نیز حفاظت از محیط زیست با کم نمودن مصرف سوختهای فسیلی و کمک به اهداف معماری پایدار را باعث می شود. فرم ساختمان یکی از موثرترین عوامل در تعیین میزان مصرف انرژی و هزینه های اجرایی پروژه های ساختمانی است. هرچه فرم بنا ساده تر، متراکم تر و هماهنگ تر با اقلیم باشد، میزان تبادل حرارتی ناخواسته با محیط کاهش یافته و کنترل شرایط آسایش در داخل فضا آسان تر خواهد شد. در مقابل، فرم های پیچیده و پرشکست، هرچند ممکن است از منظر زیبایی شناسی جذاب به نظر برسند، اما معمولا سطح پوسته خارجی را افزایش داده و به دنبال آن هزینه مصالح، اجرا و اتلاف انرژی را بالا می برند. هدف این پژوهش نظارت شهرداری بر طراحی پروژه ها و معماری فرم بنا در کاهش مصرف انرژی ساختمان با روش توصیفی- تحلیلی می باشد. در نتیجه می توان گفت توجه به فرم بهینه ساختمان در مراحل اولیه طراحی، یکی از کم هزینه ترین و در عین حال اثربخش ترین روش ها برای دستیابی به ساختمانی کم مصرف و مقرون به صرفه است. این موضوع اهمیت هم افزایی میان معمار، مهندس سازه و طراح تاسیسات را در فرآیند طراحی دوچندان می کند.