مولفه های تعیین کننده در رابطه با توسعه منابع انسانی و شناسایی نوآوری در سازمان های دولتی

اهمیت توسعه منابع انسانی زمانی بیشتر آشکار می شود که سازمان ها در محیطی پویا، رقابتی و مبتنی بر دانش فعالیت می کنند. توسعه منابع انسانی در دهه های اخیر به یکی از ارکان اصلی مزیت رقابتی سازمان ها تبدیل شده است، زیرا سازمان ها در محیطی پویا، پیچیده و مبتنی بر دانش تنها زمانی می توانند بقای بلندمدت خود را تضمین کنند که توان یادگیری، سازگاری و نوآوری را در سرمایه انسانی خود پرورش دهند. نوآوری سازمانی نیز به عنوان توانایی خلق، پذیرش و اجرای ایده های جدید در فرایندها، محصولات، خدمات و ساختارهای مدیریتی، به شدت تحت تاثیر کیفیت سرمایه انسانی و سیاست های توسعه ای سازمان قرار دارد. در چنین شرایطی، موفقیت سازمان ها بیش از هر زمان دیگری به کیفیت سرمایه انسانی، سرعت یادگیری، قابلیت انطباق و توان خلق ایده های جدید وابسته است. در این میان، نوآوری سازمانی به عنوان یکی از مهم ترین پیامدهای مورد انتظار از توسعه اثربخش منابع انسانی مطرح می شود. نوآوری سازمانی مفهومی چندبعدی است که به توانایی سازمان در خلق، پذیرش، توسعه و اجرای ایده های جدید در حوزه های گوناگون، از جمله محصولات، خدمات، فرایندها، روش های مدیریتی و ساختارهای سازمانی اشاره دارد.