ژئوپلیتیک هوشمندسازی؛ چگونه سیستم های حمل ونقل، موازنه قدرت شهری را تغییر می دهند؟

ظهور سیستم های هوشمند حمل ونقل (ITS) و شبکه های ارتباطی متصل (V۲X)، تحولی پارادایمیک در حکمرانی شهری ایجاد کرده است که فراتر از جنبه های فنی، مناسبات قدرت در فضای شهر را بازتعریف می کند. این پژوهش با بهره گیری از رویکردهای «ژئوپلیتیک انتقادی» و «حکمرانی الگوریتمیک»، به بررسی این مسئله می پردازد که چگونه کنترل بر داده های حرکتی و الگوریتم های مدیریت ترافیک، موازنه قدرت میان شهروندان، حاکمیت و شرکت های فناوری را تغییر می دهد. مسئله مرکزی این پژوهش، تبدیل «داده» به منبع اصلی قدرت و به حاشیه رفتن عاملیت سیاسی در فضای عمومی به بهانه ی بهینه سازی فنی است. این مطالعه با هدف تبیین پیامدهای سیاسی هوشمندسازی، تاثیر این فناوری ها را بر عدالت فضایی و تشدید شکاف های طبقاتی-جغرافیایی در کلان شهرها واکاوی می کند. یافته های اولیه نشان می دهد که انحصار مدیریت الگوریتمیک توسط بازیگران قدرتمند، می تواند به نوعی «اقتدارگرایی دیجیتال» منجر شود که در آن، زیرساخت های نظارتی، نه تنها نظم فیزیکی، بلکه رفتارهای اجتماعی و کنشگری سیاسی را نیز جهت دهی می کنند. در نهایت، این مقاله با تاکید بر ضرورت گذار از مدیریت تکنوکراتیک به حکمرانی دموکراتیک، الگویی برای بازپس گیری عاملیت شهروندی، شفافیت الگوریتمیک و حفاظت از حریم خصوصی در زیرساخت های هوشمند ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ژئوپلیتیک شهری ، حمل ونقل هوشمند (ITS) ، حکمرانی الگوریتمیک ، داده های حرکتی ، مدیریت شهری