گذار از سلسله مراتب به حکمرانی شبکه ای: مدل عملیاتی مدیریت هوشمند در شهرهای جدید (مطالعه موردی شهرداری پرند)

در عصر حاضر، هوشمندسازی مدیریت شهری دیگر یک انتخاب نیست، بلکه الزامی برای پاسخگویی به پیچیدگی های رشد شتابان در شهرهای جدید است. با این حال، انتقال از ساختارهای سلسله مراتبی سنتی به مدل های «حکمرانی شبکه ای» (Network Governance) در شهرداری ها، با چالش های ساختاری و قانونی متعددی روبه روست. مقاله حاضر با هدف بررسی چالش های این گذار، به تحلیل «مکانیک» مدیریت شهری در شهرداری پرند پرداخته و شکاف موجود میان زیرساخت های هوشمند و آیین نامه های جاری معاملات شهرداری را کالبدشکافی می کند. مسئله اصلی این پژوهش، فقدان بسترهای حقوقی-عملیاتی برای مواجهه با قراردادهای مبتنی بر عملکرد و مدیریت ریسک در سیستم های خودکار است. پژوهش حاضر با استفاده از روش شناسی کیفی و مطالعه موردی، تعامل بازیگران شبکه (از جمله مدیریت شهری، بخش خصوصی و شهروندان) را در بستر هوشمندسازی تحلیل کرده و بر لزوم بازتعریف مسئولیت پذیری در مواجهه با خطای الگوریتمیک تاکید دارد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که بدون اصلاح و انطباق آیین نامه های معاملاتی با ماهیت ماهوی قراردادهای هوشمند و زیرساخت های اینترنت اشیا (IoT)، هوشمندسازی منجر به کارایی نخواهد شد. در نهایت، این مقاله نقشه راهی برای گذار به حکمرانی شبکه ای ارائه می دهد که نه تنها بر ارتقای «ارزش عمومی» تاکید دارد، بلکه ابزاری برای کاهش تضادهای قانونی و مخاطرات عملیاتی در مدیریت شهری پرند فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شبکه ای ، هوشمندسازی شهری ، شهرداری پرند ، آیین نامه معاملات ، مدیریت ارزش عمومی ، اینترنت اشیا (IoT)