چگونه شهرداری ها از «درآمدهای ناپایدار» به سمت درآمدهای پایدار حرکت کنند؟ طراحی الگوی نوین تامین مالی شهری

در دهه های اخیر، مدیریت مالی شهرداری ها در کشورهای در حال توسعه، از جمله ایران، با چالشی بنیادین تحت عنوان وابستگی به درآمدهای ناپایدار مواجه بوده است. تکیه مفرط بر درآمدهای ناشی از فروش تراکم، تغییر کاربری و عوارض صدور پروانه های ساختمانی، نه تنها پایداری مالی شهرداری ها را با تهدید مواجه کرده، بلکه پیامدهای ناگواری همچون بی عدالتی فضایی، تخریب محیط زیست و کاهش تاب آوری شهری را به همراه داشته است. هدف اصلی این مقاله مروری، واکاوی ادبیات موجود پیرامون گذار از درآمدهای ناپایدار به سمت مدل های تامین مالی نوین و پایدار است. با بررسی تجارب جهانی و الگوهای تئوریک، این مطالعه نشان می دهد که دستیابی به استقلال مالی در مدیریت شهری نیازمند تغییر پارادایم از «فروش شهر» به سمت «خدمات محوری و ارزش آفرینی» است. این پژوهش ضمن شناسایی موانع ساختاری و قانونی، الگوهای موفقی همچون بازپس گیری ارزش زمین، مالیات های سبز و ابزارهای نوین تامین مالی (مانند صکوک و مشارکت های عمومی-خصوصی) را تحلیل می کند. یافته های این مطالعه مروری تاکید می کند که الگوی نوین تامین مالی شهری باید مبتنی بر شفافیت، عدالت مالیاتی و بهره گیری از ظرفیت های اقتصادی محلی باشد. در نهایت، این مقاله چارچوبی مفهومی برای گذار ساختاری شهرداری ها ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های کلان شهری در راستای دستیابی به مدیریت مالی پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار شهری ، تامین مالی نوین ، حکمرانی محلی ، مدیریت منابع شهری ، توسعه تاب آور