نقش فن آوری دیجیتال و هوش مصنوعی بر بازطراحی شایستگی های منابع انسانی در سازمان های آینده

تحول شتابان فناوری و نفوذ هوش مصنوعی، الگوهای سنتی کار و مدل های پیشین شایستگی منابع انسانی را با دگرگونی بنیادین مواجه ساخته است. هدف این پژوهش، تبیین و واکاوی جامع تاثیر هوش مصنوعی بر بازطراحی شایستگی های محوری، فناورانه، شناختی و اخلاقی منابع انسانی در سازمان های آینده محور است. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و رویکرد آمیخته (سنتزپژوهی کیفی و فراتحلیل داده های سازمانی) بوده که با بررسی اسناد بالادستی، الگوهای نوین شایستگی و تجارب سازمان های پیشرو تدوین شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی صرفا یک ابزار اتوماسیون فرآیندی نیست، بلکه کاتالیزوری استراتژیک برای شیفت پارادایم از «مهارت های وظیفه محور» به «شایستگی های تعاملی، تحلیلی و اخلاق داده محور» به شمار می رود. مدل های نوین شایستگی باید مبتنی بر هم افزایی انسان و ماشین، تفکر انتقادی سطح بالا، انعطاف پذیری شناختی و هوش هیجانی پیشرفته بازتعریف شوند. این تغییر نیازمند بازنگری بنیادین در سیستم های جذب، توانمندسازی و رهبری سرمایه های انسانی در عصر اشتغال هوشمند است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازطراحی شایستگی ها ، مدیریت منابع انسانی نوین ، سازمان های آینده ، هم افزایی انسان و ماشین ، سواد داده