ارائه الگوی حکمرانی چندسطحی در مدیریت تعاملات بین المللی شهرها

حکمرانی چندسطحی و دیپلماسی شهری از رویکردهای نوین در عرصه سیاست گذاری عمومی و روابط بین الملل به شمار می روند که با تغییر جایگاه شهرها و نهادهای محلی در فرایندهای تصمیم گیری، ضرورت بازتعریف نقش مدیریت شهری را برجسته کرده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط میان حکمرانی چندسطحی و دیپلماسی شهری و تبیین ظرفیت های مدیریت شهری در تعاملات فراملی انجام شده است. روش پژوهش، مروری و کتابخانه ای است و اطلاعات مورد نیاز با مطالعه و تحلیل منابع فارسی و لاتین، شامل کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط با حکمرانی چندسطحی، حکمرانی شبکه ای، سیاست گذاری مشارکتی، دیپلماسی شهری، پارادیپلماسی و نقش شهرها در حکمرانی جهانی گردآوری و تحلیل شده است. یافته های مطالعات بررسی شده نشان می دهد که تحولات ساختاری در نظام حکمرانی، از جمله افزایش پیچیدگی مسائل شهری، گسترش شبکه های فراملی، تقویت نقش بازیگران غیردولتی و ضرورت مشارکت ذی نفعان، موجب شده است شهرها از جایگاه صرفا اجرایی فاصله گرفته و به بازیگرانی موثر در عرصه سیاست گذاری و تعاملات بین المللی تبدیل شوند. حکمرانی چندسطحی با ایجاد سازوکارهای هماهنگی میان سطوح ملی، منطقه ای و محلی، زمینه توزیع مناسب تر مسئولیت ها، تبادل دانش، افزایش مشارکت و ارتقای ظرفیت نهادی مدیریت شهری را فراهم می کند. از سوی دیگر، دیپلماسی شهری می تواند بستر بهره گیری شهرها از ظرفیت شبکه های بین المللی، همکاری های خواهرشهری، انتقال تجربیات، جذب سرمایه و دانش، تعاملات فرهنگی و محیط زیستی و حضور موثرتر در شبکه های شهری جهانی را فراهم سازد. نتایج نشان می دهد تحقق این ظرفیت ها در ایران نیازمند تقویت هماهنگی نهادی، شفاف سازی حدود اختیارات مدیریت شهری، توسعه ظرفیت های تخصصی، ایجاد شبکه های همکاری و انطباق فعالیت های بین المللی شهرها با سیاست های کلان کشور است. بر این اساس، پیوند هدفمند حکمرانی چندسطحی و دیپلماسی شهری می تواند به افزایش کارآمدی مدیریت شهری، ارتقای جایگاه شهرها در تعاملات منطقه ای و بین المللی و دستیابی به حکمرانی شهری مشارکتی و شبکه ای کمک کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی چندسطحی ، دیپلماسی شهری ، حکمرانی شبکه ای ، مدیریت شهری ، پارادیپلماسی