نقش روابط بین الملل شهرداری ها در ارتقای حکمرانی شهری و توسعه پایدار

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش روابط بین الملل شهرداری ها در ارتقای حکمرانی شهری و تحقق توسعه پایدار، به بررسی ابعاد نظری و تجربی دیپلماسی شهری، همکاری های بین المللی مدیریت های محلی و آثار آن بر بهبود عملکرد شهرداری ها پرداخته است. با گسترش روند جهانی شدن و افزایش نقش شهرها در عرصه بین المللی، شهرداری ها دیگر صرفا نهادهایی خدمات رسان در سطح محلی نیستند، بلکه به بازیگرانی فعال در شبکه های جهانی، همکاری های فراملی و تعاملات چندسطحی تبدیل شده اند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه کتابخانه ای، منابع علمی، اسناد بین المللی و پژوهش های داخلی و خارجی را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان می دهد توسعه روابط بین الملل شهرداری ها از طریق عضویت در شبکه های جهانی شهرها، انعقاد تفاهم نامه های همکاری، بهره گیری از تجارب موفق سایر شهرها، جذب سرمایه گذاری خارجی، انتقال دانش و فناوری، توسعه گردشگری شهری، تقویت دیپلماسی فرهنگی و مشارکت در برنامه های بین المللی، موجب افزایش ظرفیت نهادی، ارتقای کیفیت حکمرانی شهری، بهبود شفافیت، پاسخگویی، مشارکت شهروندان و کارآمدی مدیریت شهری می شود. همچنین نتایج نشان می دهد که روابط بین الملل شهرداری ها نقش مهمی در تحقق اهداف توسعه پایدار، افزایش تاب آوری شهری، توسعه اقتصاد محلی، حفاظت از محیط زیست، توسعه زیرساخت های هوشمند و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند. در مقابل، محدودیت های قانونی، تمرکزگرایی اداری، کمبود منابع مالی، ضعف ساختارهای تخصصی روابط بین الملل، نبود برنامه ریزی راهبردی، محدودیت اختیارات مدیریت شهری و ناپایداری سیاست های بین المللی از مهم ترین چالش های توسعه دیپلماسی شهری در ایران محسوب می شوند. بر این اساس، تقویت جایگاه روابط بین الملل در ساختار شهرداری ها، تدوین راهبردهای بلندمدت همکاری های فراملی، توسعه آموزش های تخصصی، گسترش تعامل با سازمان های بین المللی و بهره گیری از ظرفیت شبکه های جهانی شهرها می تواند زمینه ارتقای حکمرانی شهری، افزایش رقابت پذیری شهرها و دستیابی به توسعه پایدار را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

روابط بین الملل شهرداری ها ، دیپلماسی شهری ، حکمرانی شهری ، توسعه پایدار ، مدیریت شهری