بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر خود کارآمدی دانش آموزان در درس ریاضی پنجم ابتدایی شهر اسیر

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر خود کارآمدی دانش آموزان در درس ریاضی پنجم ابتدایی شهر اسیر است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و بر اساس گردآوری داده ها توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری مورد مطالعه عبارتند از کلیه دانش آموزان پنجم ابتدایی شهر اسیر می باشند. که تعدادآنها ۲۱۴ نفر برآورد شده است. حجم نمونه این تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و فرمول کوکران اندازه گیری شده است. نهایتا ۱۵۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب می گردد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد یادگیری مبتنی بر بازی سالن و زیمرمن (۲۰۱۳) و انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) استفاده خواهد شد. ضریب پایایی این پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب برابر ۰.۸۷۲ و ۰.۸۳۱ و ۰.۸۴۸ بدست آمد. برای تعیین روایی، از روایی محتوا که توسط استاد راهنما بررسی شده است، استفاده می گردد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از نرم افزار SPSS در سطح اول از روش های آمار توصیفی و در سطح دوم از روش های آمار استنباطی (آزمون کولموگروف – اسمرینوف، تحلیل رگرسیون خطی و آزمون فریدمن)، استفاده شده است. پس از تجزیه و تحلیل داده ها، مشخص گردید که یادگیری مبتنی بر خودکارآمدی دانش آموزان در درس ریاضی پنجم ابتدایی شهر اسیر تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، خودکارآمدی ، درس ریاضی و شهر اسیر