طراحی الگوی آموزش تلفیقی درس ها در دوره ابتدایی با تاکید بر فناوری های نوین و یادگیری فعال

پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین الگوی آموزش تلفیقی درس ها با بهره گیری از فناوری های نوین و رویکرد یادگیری فعال در دوره ابتدایی انجام شد. اهمیت این پژوهش از آن روست که دوره ابتدایی، زیربنای شکل گیری یادگیری پایدار، مهارت های شناختی، اجتماعی و نگرشی دانش آموزان است و در این دوره، استفاده از روش های سنتی و منفعل به تنهایی نمی تواند پاسخ گوی نیازهای آموزشی جدید باشد. از سوی دیگر، گسترش فناوری های نوین و تاکید بر یادگیری فعال، امکان بازطراحی محیط های یادگیری را فراهم کرده است، اما در عمل، تلفیق درس ها، فناوری و فعالیت محوری در بسیاری از کلاس ها به صورت منسجم و نظام مند طراحی نمی شود. بر این اساس، مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه می توان الگویی منسجم برای تلفیق درس ها با استفاده از فناوری های نوین و یادگیری فعال در دوره ابتدایی ارائه کرد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی است و با روش توصیفی تحلیلی و طراحی الگو انجام شد. داده ها از طریق مطالعه اسنادی، بررسی منابع علمی مرتبط، تحلیل محتوای متون تخصصی و بهره گیری از نظر خبرگان حوزه آموزش ابتدایی، برنامه ریزی درسی و فناوری آموزشی گردآوری شد. سپس داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی کدگذاری، طبقه بندی و در قالب مولفه های اصلی الگو سازمان دهی شدند. یافته ها نشان داد که الگوی پیشنهادی بر هشت مولفه اصلی شامل اهداف تلفیقی، محتوای بین رشته ای، روش های تدریس فعال، فناوری های نوین آموزشی، نقش تسهیلگر معلم، نقش مشارکتی دانش آموز، ارزشیابی فرایندمحور و الزامات پشتیبان استوار است. در این الگو، معلم با انتخاب موضوعات واقعی و متناسب با زندگی دانش آموزان، زمینه پیوند میان درس ها را فراهم می کند و از طریق فعالیت های گروهی، مسئله محور، اکتشافی و فناورانه، یادگیری را معنادارتر می سازد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که این الگو می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان، تعمیق یادگیری، تقویت مهارت های تفکر، همکاری، خلاقیت و سواد دیجیتال در دوره ابتدایی کمک کند و چارچوبی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان درسی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری فعال ، دوره ابتدایی ، طراحی آموزشی.