کاربرد نظریه بازی ها در تبیین سهم خواری پزشکان از ارجاع بیماران وپیامدهای آن بر الگوی تقاضای پذیرش

سیاست گذاران حوزه سلامت بر این باور بودند که افزایش سرانه کادر درمان به جمعیت، منجر به کاهش هزینه های سرانه سلامت جامعه می شود. اما پژوهش های متعدد نشان می دهند که علی رغم این افزایش، مخارج درمانی بیماران به طور قابل توجهی رشد یافته است. بسیاری از محققان، القای تقاضا برای خدمات سلامت توسط کادر درمان را عامل اصلی این پدیده می دانند. هدف این مقاله، بررسی نقش سهم خواری در ارجاع بیماران به عنوان منشا القای تقاضا، با بهره گیری از رویکرد نظریه بازی های علامت دهی است. در این چارچوب، عدم تقارن اطلاعات بین بیماران (با دانش محدود) و کادر درمان، همراه با تعارض منافع، کادر درمان را قادر می سازد تا با علامت دهی بدون هزینه، بیماران را به مراکز ارجاعی گران تر هدایت کنند. در مقابل، ارائه اطلاعات دقیق به بیماران، آن ها را قادر به انتخاب مراکز ارزان تر و باکیفیت می سازد. با مدل سازی بر پایه تعادل نش، مقاله نشان می دهد که دسترسی بیماران به اطلاعات صحیح، می تواند القای تقاضا را محدود کرده و در نتیجه، مخارج کلی سلامت جامعه را کاهش دهد. این یافته ها پیامدهای مهمی برای سیاست گذاری های بهداشتی، از جمله تقویت شفافیت اطلاعاتی و کاهش تعارض منافع، ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

نظریه بازی ها ، القای تقاضا ، تعارض منافع ، بازی علامت دهی ، سهم خواری