واکاوی تاثیر تنش های شغلی برسطح ایمنی وبهره وری نیروی کار زن در محیط های کاری

استرس شغلی یکی از مهم ترین مخاطرات روانی–اجتماعی در محیط های کاری است که می تواند سلامت جسمی و روانی کارکنان، عملکرد شغلی، بهره وری سازمانی و ایمنی محیط کار را به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار دهد. در سال های اخیر، با افزایش حضور زنان در بازار کار و گسترش نقش آنان در بخش های مختلف اقتصادی، صنعتی، آموزشی و درمانی، توجه به سلامت و ایمنی شغلی زنان اهمیت بیشتری یافته است. زنان شاغل علاوه بر انجام مسئولیت های حرفه ای، در بسیاری از موارد مسئولیت های خانوادگی، مراقبت از فرزندان، مدیریت امور منزل و نقش های اجتماعی متعددی را نیز بر عهده دارند. این مسئولیت های هم زمان می تواند زمینه ساز افزایش استرس شغلی، فرسودگی جسمی و روانی و کاهش کیفیت زندگی کاری شود.هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر استرس شغلی بر عملکرد و ایمنی زنان در محیط کار و شناسایی مهم ترین عوامل موثر بر ایجاد استرس و پیامدهای آن است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی معتبر داخلی و بین المللی، به تحلیل رابطه میان استرس شغلی، عملکرد کارکنان و ایمنی محیط کار می پردازد. در این مطالعه، عوامل ایجادکننده استرس از جمله حجم بالای کار، ابهام و تعارض نقش، ناامنی شغلی، تبعیض جنسیتی، تعارض کار و خانواده، کمبود حمایت سازمانی، شیفت های کاری، شرایط نامناسب محیط کار و فشارهای روانی–اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته اند.نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد که افزایش استرس شغلی با کاهش تمرکز، افت کیفیت تصمیم گیری، افزایش خطاهای انسانی، کاهش بهره وری، فرسودگی شغلی، افزایش غیبت از کار، کاهش رضایت شغلی و افزایش احتمال وقوع حوادث و آسیب های شغلی ارتباط معناداری دارد. همچنین، استرس مزمن می تواند پیامدهای جسمی و روانی متعددی مانند اختلالات خواب، اضطراب، افسردگی، بیماری های قلبی–عروقی، مشکلات اسکلتی–عضلانی و کاهش کیفیت زندگی را به همراه داشته باشد. این پیامدها نه تنها بر سلامت فردی زنان، بلکه بر عملکرد سازمان، کیفیت خدمات و هزینه های ناشی از حوادث و غیبت کارکنان نیز اثر منفی می گذارند.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، زنان شاغل ، ایمنی شغلی ، عملکرد سازمانی ، سلامت روان ، فرسودگی شغلی.