مطالعه پروفایل بیانی ژن های دخیل در پاتوژنز(به وجود) سرطان پانکرانس

سرعت بروز سرطان پانکراس و میزان مرگ و میر در اثر این بیماری در سطح جهانی افزایش چشمگیری داشته است در بین بیماری های ثبت شده در اندام پانکراس، آدنوکارسینوم مجرای پانکراس‎(PDAC) ‎ شایع ترین بدخیمی پانکراس به حساب می آیداز جمله مهم ترین عاملی که باعث کشندگی‎ PDAC ‎می شود، تشخیص دیر هنگام بیماری و اغلب بعد از متاستاز می باشد و به علت دشوار بودن دسترسی به موقعیت آناتومیک لوزالمعده و کم بودن نشانگر های زیستی تشخیصی برای تومور های مرحله اولیه این بدخیمی پیشرفت می کند.علت اصلی مرگ و میر و مانع حیاتی برای افزایش امید به زندگی در هر کشوری از جهان، سرطان است. یکی از شایع ترین و کشنده ترین سرطان ها، سرطان پانکراس می باشد که به علت تشخیص دیر هنگام و اغلب پس از متاستاز، نیازمند آگاهی بیشتر و مطالعات گسترده برای تشخیص و درمان است. با توجه به نقش مهم ‎ RNAهای غیر کدکننده طولانی(LncRNA) در بروز این بیماری آنالیزهایی انجام شدند. برای این مطالعه یک گروه داده بیان ژن طبق ریز آرایه از پایگاه عمومی‎ Gene Expression Omnibus NCB (GEO)‎ یافت شده که از اعداد الحاقی ژن برای مجموعه داده های بدست آمده دربردارنده‎ GSE۱۳۰۲۲۱‎ با‎ GPL۲۰۱۱۵ ‎که حد واسط چند آرایه ای قوی‎ RNA ‎برای تبدیل کردن‎ Logfc۲ ‎ ، نرمال سازی و تصحیح پس زمینه‎ ‎تحقق یافتند. براساس آنالیزهای انجام شده در سرطان پانکراس و مسیرهای سیگنالینگ مختلف، ژن ها و مسیر هایی که باعث افزایش بیان می شوند را مورد بررسی قرار دادیم که با تحقیقات از پیش صورت گرفته یکسان است.

کلیدواژه ها:

RNAهای غیر کدکننده ی طولانی (LncRNA) ، سرطان پانکراس ، آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC) ، ژن های دخیل ، پاتوژنز