شبیه سازی دینامیک مولکولی برهم کنش هیدروکسی کلروکین‎ (HCQ) ‎باSLC۱۹A۳‎،رویکردی نو در درک اهداف درمانی بیماری های خود ایمنی

هیدروکسی کلروکین‎ ‎(Hydroxychloroquine; HCQ)‎ ‎یکی از داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی پرکاربرد در درمان این بیماری ها است، اما با وجود استفاده گسترده، بخشی از مکانیسم های مولکولی اثر آن همچنان ناشناخته باقی مانده است. بیماری های خودایمنی، از جمله لوپوس اریتماتوز سیستمیک‎ ‎(SLE)‎ ‎و سندرم آنتی فسفولیپید‎ ‎ (APS)، گروهی از اختلالات مزمن سیستم ایمنی هستند که در اثر از بین رفتن تحمل ایمنی نسبت به آنتی ژن های خودی، فعال شدن پاسخ های خودواکنشگر و ایجاد التهاب پایدار، موجب آسیب بافتی و اختلال عملکرد اندام ها می شوند. پروتئین ناقل تیامین ۲‎ ‎(Thiamine ‎Transporter ۲; THTR۲‎)‎ ‎کدشده توسط ژن SLC۱۹A۳‎، به عنوان یکی از اهداف مولکولی بالقوه‎ HCQ ‎مطرح شده است که می تواند در انتقال و عملکرد سلولی این دارو نقش داشته باشد. در این مطالعه، برهم کنش‎ HCQ ‎با پروتئین‎ SLC۱۹A۳ ‎با هدف بررسی پایداری اتصال و شناسایی ویژگی های دینامیکی کمپلکس حاصل، با استفاده از شبیه سازی دینامیک مولکولی (Molecular Dynamics; MD)‎ ‎به مدت ۱۰۰ نانوثانیه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل رفتار کمپلکس HCQ/SLC۱۹A۳‎، پارامترهای RMSD، RMSF، شعاع ژیراسیون (Rg)، سطح در دسترس حلال (SASA)، فاصله لیگاند از جایگاه اتصال، تعداد تماس های مولکولی، پیوندهای هیدروژنی و تحلیل مولفه های اصلی‎ ‎(PCA)‎ ‎بررسی شدند. نتایج نشان داد که کمپلکس‎ HCQ/SLC۱۹A۳ ‎در طول شبیه سازی از پایداری ساختاری مناسبی برخوردار بوده و پس از مرحله تعادل اولیه، تغییرات کانفورماسیونی محدودی را حفظ می کند. همچنین، تشکیل برهم کنش های پایدار میان‎ HCQ ‎و جایگاه اتصال پروتئین SLC۱۹A۳‎، حفظ فشردگی ساختاری و پایداری دینامیکی کمپلکس را تایید کرد. این یافته ها می تواند به درک بهتر مکانیسم مولکولی عملکرد‎ HCQ ‎و نقش احتمالی‎ SLC۱۹A۳‎ در اثرات درمانی این دارو کمک کرده و زمینه ای برای توسعه ترکیبات هدفمندتر و ایمن تر در درمان بیماری های خودایمنی، به ویژه‎ SLE ‎و APS، فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هیدروکسی کلروکین ، SLC۱۹A۳‎ ، لوپوس اریتماتوز سیستمیک ، آنتی فسفولیپید ، شبیه سازی دینامیک مولکولی.